«Η μπίρα του Πίκινου» ή το «ματωμένο στέκι
της μαγκιάς"
Δύο (από κάθε άποψη ενδιαφέροντα) τραγούδια – «ρεπορτάζ» του
Κώστα
Ρούκουνα, γράφτηκαν για ένα φονικό που έγινε στη «Μπίρα του Πίκινου», το
1931. Ο Κωνσταντίνος Ααρών, γνωστότερος σαν Κώστας Πίκινος (1894-1931), είχε την
ταβέρνα «Ζυθοπωλείον Πίκινου», πιο γνωστή σαν «Η μπίρα του Πίκινου», στο
ισόγειο ενός διώροφου σπιτιού στην οδό Ακάμαντος 28 στο Θησείο. Η ταβέρνα αυτή
ήταν ανοιχτή συνήθως μέχρι το πρωί, στις 7 και 8 η ώρα! Ο Πίκινος, όμως, έζησε
μόνο 37 χρόνια! Ένα Σάββατο βράδυ, στις 27 Ιουνίου 1931, μια παρέα 5-6 σοβατζήδων πήγε στο μαγαζί του, τα κοπάναγε κι έκανε παραγγελιές στην
ορχήστρα. Όταν αργότερα μαζεύτηκε κόσμος που ήθελε να γλεντήσει κι αυτός,
δυστρόπησαν οι σοβατζήδες και …απαιτούσαν, μόνο αυτοί να παραγγέλλουν
τραγούδια. Ο Πίκινος -πάντα ευγενής- τους έκανε συστάσεις, αλλά αυτοί
αντέδρασαν δέρνοντας ένα γκαρσόνι και πετώντας ένα ποτήρι στον (…άγιο άνθρωπο)
τον σαντουριέρη Κώστα Τζόβενο. Τότε ο Πίκινος τους είπε πληρώστε και δρόμο… Πράγματι έφυγαν, αλλά ξαναγύρισαν και σε κάποια
στιγμή ένας εικοσιπεντάχρονος ονόματι Κ. Ευγενικός (δεν ήταν …όνομα και
πράγμα!), μαχαίρωσε τον Πίκινο, που πέθανε 12 μέρες αργότερα στο Δημοτικό
Νοσοκομείο. Πολλοί τον έκλαψαν… γιατί είχε πολλά χαρίσματα. Ο στενός του φίλος
-που δούλευε και στην ταβέρνα του- ο Κώστας Ρούκουνας, έλεγε γι’ αυτόν: Δε θα υπάρξει τέτοιος άνθρωπος σαν τον
Πίκινο! Το έλεγε η ψυχή του! Ήταν παλικάρι, μπεσαλής, έξυπνος, χουβαρντάς και
τον έφαγε ένας χαμένος! Μάλιστα του έγραψε και δύο τραγούδια - «ρεπορτάζ»,
«Ο Πίκινος» και «Η μπίρα του Πίκινου», τα οποία ηχογράφησε το 1934 και 1935
αντίστοιχα.
Κωνσταντίνος Ααρών - Πίκινος (1930;) |
Ο Πίκινος (Κώστα Ρούκουνα) - Κώστας Ρούκουνας, 1934
Η μπύρα του Πίκινου (Κώστα Ρούκουνα) - Κώστας Ρούκουνας, 1935
Σας βάζω εδώ, μία εξαιρετική νεότερη ηχογράφηση της "Μπύρας του Πίκινου", με τον Γιάννη Νιάρχο (τραγούδι-κιθάρα), τον αλησμόνητο Έκτορα Κοσμά (βιολί) και τον Χρήστο Μπινιάρη (μπεντίρ)
Η μπύρα του Πίκινου (Κώστα Ρούκουνα) - Γιάννης Νιάρχος
Το κτίριο που στέγαζε την ταβέρνα,
στέγασε μία βιοτεχνία (κυτιοποιία;),τη δεκαετία του 1950. Το 1957, πάντως, χρησιμοποιήθηκε ο πάνω όροφος του κτιρίου για να γυριστούν κάποιες σκηνές από την ταινία «Το αμαξάκι», με τους: Ο. Μακρή, Γ. Βασιλειάδου, Α. Βαλάκου. Β.
Αυλωνίτη, Π. Ζερβό κ. ά. Τη μουσική έγραψε ο Μ. Χατζιδάκις, σας έχω και δύο
σχετικά κομμάτια. Αργότερα το κτίριο έγινε τυπογραφείο και σήμερα είναι (πάλι!)
ταβέρνα.
Αξίζει, νομίζω, να χαζέψετε κάποιο σχετικό υλικό που μάζεψα.Δες τε το πορτόνι, εδώ, από την ταινία του 1957. Δεν είναι το ίδιο και μάλλον άλλαξε λίγο μετά. Όμως οι παραστάδες του, είναι ακριβώς ίδιοι, όπως άλλωστε και σήμερα. |
Μάλλον ίδια φαίνονται και τα δύο μπαλκόνια. Αυτό του '60 και το σημερινό. Στη δεξιά φωτογραφία, το άλσος απέναντι από το κτίριο |
Μια και γυρίστηκαν σκηνές της ταινίας "Το αμαξάκι", στο ανώγειο του κτιρίου της οδού Ακάμαντος 28, λέω να σας βάλω λίγο σχετικό υλικό.
Η αφίσα της ταινίας "Το αμαξάκι" και μία σκηνή με όρθιο τον Βασίλη Αυλωνίτη, φέροντα μύστακα και ψαθάκι. Όλη η ταινία είναι εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=3RWbypmWB9M |
Χορός στην αυλή (Μάνου Χατζιδάκι), από την ταινία "Το αμαξάκι" (κλικ)
Στο μπαρ (Μάνου Χατζιδάκι), από την ταινία "Το αμαξάκι" (κλικ)
Να σημειώσω, περαίνων, ότι ο Στέλιος Κηρομύτης έγραψε ένα τραγούδι για τον Πίκινο ("Ο Πίκινος"), το οποίο δε δισκογραφήθηκε ποτέ. Το αναφέρει ο Ηλίας Πετρόπουλος στο βιβλίο του "Ρεμπέτικα τραγούδια" (Κέδρος, 1991).