Για προηγούμενα ...ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ, κάνετε κλικ εδώ.

Διάφορα - Various

"Σωτήριο" περιεχόμενο διαθέτει η λέξη "διάφορα", αφού το "ντουλάπι" που την έχει ως τίτλο, μπορεί να εμπεριέχει οτιδήποτε δε ...χωράει ή δεν ταιριάζει στα άλλα, τα  "συγκεκριμένα" (ντουλάπια). Και αυτόματα γίνεται ένα νέο ...καθεστώς!
Έτσι, ετούτη η σελίδα περιέχει υλικό μου το οποίο δεν έχει σχέση ούτε με τις δραστηριότητές μου στα ρεμπέτικα, αλλά ούτε και με τις αντίστοιχες στις δικές μου μουσικές.
Είναι όμως και μια (ανοιχτή) κρυψώνα για τις δραστηριότητες τις οποίες αγάπησα,  διέθεσα χρόνο και έκανα στη Σουηδία, αλλά και στην Ελλάδα μετά την επιστροφή μου. Στη Σουηδία δούλεψα γύρω στα δέκα χρόνια -μεταξύ άλλων- και σαν εκπαιδευτικός. Διορισμένος αποκλειστικά, για να εξηγούμαστε, του σουηδικού κράτους, μη έχοντας καμία σχέση με το ελληνικό Υπουργείου ...Παιδιάς και τα απαράδεκτα στο περιεχόμενο, αντιπαιδαγωγικά, αναχρονιστικά, ελλιπή, αντιδημοκρατικά, βαρετά και αντιαισθητικά βιβλία του, τα οποία χρησιμοποίησα ελάχιστα και μόνο για μία χρονιά, αρκούμενος στα αντίστοιχα σουηδικά. Τα φρικτότερα, ήταν αυτά των θρησκευτικών, τα οποία ήταν καθαρά βιβλία προπαγάνδας, ...χομεϊνικού τύπου.
Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, το 1986, συνέχισα τις ...πολλαπλές δραστηριότητες.
Ένας, χονδροειδής έστω, διαχωρισμός είναι και πάλι απαραίτητος: Σουηδία - Ελλάδα. (Και ακόμα με ...απασχολεί το ερώτημα Τι θα έβαζα στο Σουηδία - Ελλάδα; Θα έβαζα "1" ή "Χ";)


Sverige - Σουηδία

Ραδιοφωνικά

Θετική και δημιουργική ήταν η συνεργασία μου με την δημόσια σουηδική ραδιοφωνία, το Sveriges Radio, και συνήθως με το Δεύτερο Πρόγραμμα (Ρ2). Έκανα εκπομπές τόσο στα ελληνικά, όσο και στα σουηδικά. Ήμουν τακτικός συνεργάτης -μεταξύ άλλων- της εκπομπής "Gränslöst" ("Χωρίς σύνορα") και εκεί παρουσίαζα -στα σουηδικά, πάντα- θέματα που είχαν σχέση με τη μουσική -όχι απαραίτητα με την ελληνική. Δυστυχώς δεν έχω όλες αυτές τις συμμετοχές μου...
Προτάσσω τις εκπομπές, στη σουηδική γλώσσα. Πάμε λίγο ...κτιριακά!

Radioprogram, på svenska (Ραδιοφωνικά προγράμματα στα σουηδικά)


Αυτό είναι το κτίριο της δημόσιας Σουηδικής Ραδιοφωνίας (Sveriges Radio), στη Στοκχόλμη. Μην κάνετε συγκρίσεις, παρακαλώ... Η δημόσια σουηδική Ραδιοφωνία-Τηλεόραση είχε 950 υπαλλήλους όλους κι όλους, απευθυνόταν σε ισάριθμο πληθυσμό με την ...πατρίς (γύρω στα 11 εκατομμύρια) και -το κυριότερο- είχε εντελώς αξιόπιστο, ακριβές, αλλά και ποικίλο πρόγραμμα. Δεν είχαν εκεί όλη μέρα χαζοεκπομπές -που  η μία να διαδέχεται την άλλη- εκπομπές χωρίς καμία συγκρότηση, με άνοστες αερολογίες αντί για "λόγο" και παίζοντας -αποκλειστικά!- τραγουδάκια των αγαπημένων της διεύθυνσης, των φίλων των παραγωγών, των ομοϊδεατών των παραγωγών και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας... (Αφήνω πια τις ...υπνωτικές εκπομπές του τύπου "κουλτούρα να φύγουμε..."). Α! μην ξεχάσω. Ούτε 19 άχρηστους περιφερειακούς σταθμούς είχαν εκεί! Κάποιες ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, που σαφώς υπήρξαν (εννοώ εδώ), δε σώζανε την κατάσταση. Θα ονοματίσω τον Γιάννη Τζαννετάκο ως Γενικό Διευθυντή. (Μην το ξεχάσω! Η αφίσα, στον τοίχο του κτιρίου, λέει "Ξύπνα όπως θες εσύ!" και ενημερώνει για τα διάφορα κουδουνίσματα αφύπνισης που υπάρχουν στην "ηχητική τράπεζα" της -σουηδικής- ραδιοφωνίας, από τα οποία -εύκολα- μπορεί να διαλέξει κάποιος για το κινητό του).



Ο λογότυπος του Sveriges Radio (αριστερά) και δεξιά ο λογότυπος του Δευτέρου προγράμματος (Ρ2), στο οποίο -κυρίως- ...παρεπιδημούσα εγώ.


Lutan och klarineten I folk music, 1982  30:41 (Το παραδοσιακό λαγούτο και κλαρίνο)


Kafekosmopolit, 2-6-1982  13:17 (Κοσμοπολίτικο "Καφέ")


Musik från grekiska öar, 14-4-1982  25:42 (Μουσική από ελληνικά νησιά)


Folkstränginstrument, 9 och 11-2-1984  19:11 (Έγχορδα παραδοσιακά όργανα)


Folkblossinstrument, 13-9-1984  22:49 (Πνευστά παραδοσιακά όργανα)


Folkkör, 11 och 15-7-1985  19:10 (Παραδοσιακές χορωδίες)



Om kaffet, utroparen och begravningsritualer i Grekland, 11 och 15-7-1985  55:26
(Για τον καφέ, τους ντελάληδες και τις ταφικές συνήθειες στην Ελλάδα)


Εκπομπές στα ελληνικά

Παιδικό πρόγραμμα Α' στο Västerholmsskolan, 5-6-1981  10:55


Παιδικό πρόγραμμα Β' στο Västerholmsskolan, 12-6-1981  11.01


Μάθημα μουσικής στο Västerholmsskolan, Ιούνιος 1981  30:30


Σάββατο με το "Σήμερα" , 19-6-1982  24-12-1985

  
Πρωτοχρονιάτικο πρόγραμμα, στο Ρ2, με τον Βασίλη Μπολονάσο, 24-12-1985  31:25


Τα καμάκια της Ελλάδας, 1-2-1986  27:53 (από το You Tube)
Αν δεν σας ανοίγει το You Tube, πατήστε το βελάκι και θα έχετε τον ήχο.


Στο Stoscholms Lokalradio (Τοπικό Ραδιόφωνο Στοκχόλμης) Μια ...καραμπινάτη σάτιρα για καταστάσεις και πρόσωπα στην ελληνική παροικία Στοκχόλμης με τον Ανδρέα Χατζούδη, 8-2-1986  34:03




Τοπικό ραδιόφωνο Στοκχόλμης
 

Ελλάδα

Ραδιοφωνικά

Ο Πάνος πειρατής 7-6-1989

Αφιέρωμα στη μνήμη του Ηλία Πετρόπουλου 8-9-2003

Ο Ιούδας δεν ήταν προδότης... και οι έρωτες της Μ. Παρασκευής

(Ο Ιούδας, κάτι σαν ...σίριαλ, από το 1990, ως σήμερα)
 

Πρόκειται για ένα "αρθρωτό" -σε ενότητες- ποιητικό κείμενό μου με τίτλο Ο Ιούδας δεν ήταν προδότης... και οι έρωτες της Μ. Παρασκευής. Για κάθε ενότητα είχα επιλέξει διαφορετική μουσική ή τραγούδι.
Το κείμενο αυτό έγινε αρχικά μία ραδιοφωνική εκπομπή η οποία για πρώτη φορά μεταδόθηκε τη Μ. Δευτέρα, 9-4-1990, από το ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Αττικής, "94,1 Επικοινωνία FM". Στη συνέχεια μεταδόθηκε επανειλημμένα από δημόσιους και ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ως κείμενο, δημοσιεύτηκε στη Ελευθεροτυπία (10-4-2009 και Μ. Πέμπτη, 16-4-2009). Το κείμενο και τα τραγούδια είναι ανεβασμένα και στο σημαντικό περιοδικό πολιτισμού "24grammata.gr". (κάντε κλικ)
Ακολουθεί η ραδιοφωνική εκπομπή, στην εκδοχή που είχε (και έχει) τις περισσότερες αναμεταδόσεις.
Ο Ιούδας δεν ήταν προδότης και οι έρωτες της Μ. Παρασκευής (ραδιοφωνικό)

ΠΡΟΣΟΧΗ! Δεν θα μπορέσετε να παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο (αλλά ούτε και το επόμενο, από μία σχετική παράστασή μου στον ΙΑΝΟ), γιατί μερικά από τα μικρά αποσπάσματα μουσικής που έχω χρησιμοποιήσει, έχουν (σύμφωνα με το νόμο) δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τα οποία βεβαίως -δικαιώματα- είναι σεβαστά! Απλά έχω την απορία, πώς τα ίδια ακριβώς κομμάτια -και όχι ...επανεκτελέσεις τους- μπορεί να κυκλοφορούν ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς  στο You Tube (α! ολόκληρα, όχι αποσπάσματα) και μάλιστα -κάποια- σε περισσότερες από μία αναρτήσεις.
Εσείς βέβαια, δε θα χάσετε την εκπομπή αυτή. Πατήστε μόνο το επόμενο "play".




Το σημείωμα της "Ελευθεροτυπίας" για την πρώτη-πρώτη μετάδοση του "Ιούδα"
από τον "94,1 Επικοινωνία FM", σταθμό του Δήμου Ηρακλείου Αττικής


Την Μ. Τετάρτη, 15-4-2009, το κείμενο αυτό παρουσιάστηκε στον ΙΑΝΟ ως παράσταση, με τα επιλεγμένα μουσικά μέρη και πολλές φωτογραφίες κυρίως από Επιτάφιους. Τις ενότητες διαβάσαμε ο Βασίλης Χατζηιακώβου και εγώ.
 
Ο Ιούδας δεν ήταν προδότης (ως παράσταση) 

Ο Jane - Batiste Duroselle (1917-1994), η Ε.Ο.Κ., η ...ακέφαλη "Ιστορία της Ευρώπης" και ...Ε, ρε γέλια, Καραγκιόζη μου, με τους (συλλήβδην...) "Καραγκιόζηδες"

Έτος 1990! Και να η "είδηση" με δυο λόγια.
Η Ε.Ο.Κ. θα χρηματοδοτήσει την έκδοση της "Ιστορίας της Ευρώπης", γραμμένης από ομάδα ιστορικών υπό την εποπτεία και ευθύνη του γνωστού ιστορικού Jane - Batiste Duroselle και το βιβλίο θα μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες των χωρών της Ε.Ο.Κ. Μάλιστα συστήθηκε και σχετική επιτροπή από την Ένωση.
Το νταραβέρι άρχισε όταν ...ανακαλύφθηκε ότι η Ελλάδα δεν υπήρχε σ' αυτήν την "Ιστορία της Ευρώπης", η οποία άρχιζε πολύ αργότερα. Επίσης, δεν υπήρχε Έλληνας στη σχετική επιτροπή. Έγιναν κάποιες ισχνές διαμαρτυρίες από μερικούς (!?) ευρωβουλευτές, αλλά επίσημα δεν έγινε κανένα διάβημα. (Θα μού πείτε και ...πότε κάνουμε -ως χώρα- σοβαρά διαβήματα, έξω από τα "στημένα"; Θα σας απαντήσω "ποτέ", αφού πάντα είμασταν κανονικοί δούλοι. Ιδού, χρονολογικώς: Στους Ρωμαίους, στους Βυζαντινούς, στους Τούρκους, στους Αγγλο-γαλλο-ρώσσους, στους Γερμανούς (Α' Κατοχή), στους Αμερικανούς, πάλι στους Γερμανούς (Β' Κατοχή)... Διαμαρτύρεσαι στον αφέντη; Όχι! Γιατί σε ...τρώει και σε κόφτει, ο αφέντης!).
Οι μεγάλες εφημερίδες αντιδράσανε "χαλαγά" (με γάμα, όχι με ρο), μάλιστα κάποια
"τουρκο"προσκυνημένη έγραψε κάτι σαν ...όχι ρε παιδια, "Ιστορία της ΕΟΚ", έγραψε ο Ντυροζέλης, όχι της "Ευρώπης"... Οι ακραία "οπαδικές" εφημερίδες εξαπολύανε μύδρους, βρισιές, κατάρες, αφορισμούς, κινδυνολογίες..., καταλαβαίνετε. (Γέλια με άφθονα δάκρυα...).
Έγινε, όμως, σίγουρα κάποιο τζέρτζελο. Τότε, όπως σας έλεγα και πιο πάνω, έκανα εκπομπές στον ραδιοφωνικό σταθμό "94,1 Επικοινωνία FM". Σκέφτηκα, λοιπόν: δεν κάνω μια πλακατζίδικη εκπομπή για το θέμα, να ξεχέσω -με την ευκαιρία- και τους ΕΟΚατζήδες; (Ποτέ δεν τους γούσταρα, ούτε και τους γουστάρω, κυρίως για την υποκρισία τους, για τα προτεσταντικά τους σύνδρομα "στέρησης" -κοινώς, είναι αντι"ηδονιστές"- και για τον βαρύ αλκοολισμό τους).
Συνεννοούμαι με το σταθμό, όλα εντάξει, φτιάχνω κι ένα γράμμα για τον Ντελόρ, που μεταφράστηκε στα γαλλικά, και του το ταχυδρόμησα μαζί με την εκπομπή σε κασέτα.
Εν τω μεταξύ, η εκπομπή παίχτηκε δύο φορές από το σταθμό και αναπαράχθηκε από άλλους μικρότερους, τους ονομαζόμενους τότε "πειρατικούς". Θυμάμαι, ότι είχα κάνει 5-6 αντίτυπα, της εκπομπής, και τα είχα μοιράσει σε σταθμούς που ζήτησαν.



Εφημερίδα "Η Πρώτη", 23-4-1990




Εφημερίδα "Νίκη", 26-4-1990



Να και το "Τηλέραμα" , Μάιος 1990


Η απάντηση, στα γαλλικά, μού ήρθε πολύ-πολύ σοβαρά από τον γραμματέα του Ντελόρ και λίγο-πολύ έλεγε κάτι σαν  ...παρανόση είναι, κάποιοι ιδιώτες γράψανε μια "Ιστορία", δεν έχουμε σ-χέση... και άλλες πουστίτσες. Να! διαβάστε μερικά στο παρακάτω σημείωμα της "Ελευθεροτυπίας''.




Το σχετικό σημείωμα της "Ελευθεροτυπίας, 21-9-1990


Επιμύθιον και ακρόαμα
Δεν ήταν τίποτα σοβαρό, αλλά "πουστίτσα" (ευρωπαϊκής ...υφής) υπήρχε βέβαια. Φαντάζομαι, ότι ο πολύς Ντυροζέλης με τις υψηλές γνωριμίες, ζήτησε λίγα λεφτά απ' την ΕΟΚ για μια "Ιστορία της Ευρώπης" που γραφόταν και επέβλεπε αυτός. Οι ΕΟΚατζήδες του είπαν "ναι", αφού γινόταν -ιδιαίτερα τότε- της πουτάνας με το ΕΟΚικό χρήμα, τού λένε ...πάρε και σύ το κατιτίς σου, δικός μας είσαι δικέ μου. Μόνο που -ίσως- την "Ιστορία" αυτή μπορεί να την εννοούσαν από τότε που "ένοιωθαν" Ευρωπαίοι (ξέρω 'γω; το ...1000; γιατί επί ...Ευρώπης και Δία, ούτε βελανίδια δε θα 'τρωγαν, που 'λεγε κι εκείνος ο γραφικοπασόκος!). Αυτό ήταν, έγινε λίγο -πολύ λίγο- ελληνικό τζέρτζελο και τέρμα. Αφήστε που τρία χρόνια μετά "πάει" ο Ντυροζέλης...
Με την ευκαιρία, να πω ότι εμείς οι Έλληνες, ως λαός εννοώ, όλο εχθρούς βλέπουμε γύρω μας και ...παραπέρα μας. Όλοι, μάς ζηλεύουν, μάς εχθρεύονται, μάς υπονομεύουν, μάς εκμεταλλεύονται, μάς κλέβουν..., έχει πολλά "μάς". Την αυτοκριτική μας όμως, ποτέ δεν την κάναμε. Κι όποιος τόλμησε να πει την αλήθεια, το μετάνιωσε, γιατί κάποια στιγμή -πολύ ...αργά- κατάλαβε με ποιους είχε μπλέξει. Τα παραδείγματα αμέτρητα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία έκφρασης προσωπικής γνώμης.  Ο εκφραζόμενος ελεύθερα, μπορεί και να κινδυνεύει! Θεωρώ -προσωπικά, που λένε- ότι ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο ίδιος ο ΕΑΥΤΟΣ μας. Τα παραδείγματα είναι -όχι απλώς πάμπολλα- αλλά κυριολεκτικά αμέτρητα. Να, το τελευταίο παλαβό: Θέλουμε -και ψηφίζουμε ...αναλόγως- να έχουμε ταυτόχρονα και ΕΥΡΩ και ΟΧΙ μνημόνια. Γίνεται; Αμ δε γίνεται! Και σε δουλεύουν όλοι αδήλως συν-νε-νο-η-μέ-να!
Να γυρίσουμε στην εκπομπή για τον Ντυροζέλη και τον Ντελόρδα. Θα ακούσετε μία "κομψή" από άποψη διάρκειας, εκδοχή της, για να την απολαύσετε περισσότερο. Τι έκανα; Πρώτο, δεν άφησα ολόκληρα τα τραγούδια και δεύτερο, αφαίρεσα εντελώς την εκπομπή από τη Σουηδία "Τα καμάκια της Ελλάδας", γιατί είναι ανεβασμένη στο YouTube.
Λοιπόν, ορίστε, οι δύο εκπομπές:

Εκπομπή για Ντυροζέλ, Ντελόρ και ...αποπλανημένη Ευρώπη, (1990)

Τα καμάκια της Ελλάδας (Στοκχόλμη, 1986)

Αν τυχόν και δε σας "ανοίγουν' τα "Καμάκια" (πιθανά για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων) κάντε κλικ εδώ στο βέλος και τα ...καμάκια κατέφθασαν!!
(Γιατί, όπως θα 'λεγε κι ο Τζέημς Μποντ, Τα καμάκια είναι παντοτεινά ή Kamakia ar for ever).



Το βιβλίο μου GREKISKA FÖR SVENSKAR

Μία από τις ασχολίες μου στη Σουηδία, ήταν και η διδασκαλία ελληνικών σε ενήλικες Σουηδούς, οι οποίοι είχαν αγαπήσει την Ελλάδα και τα καλοκαίρια της, μερικοί μάλιστα και τον πολιτισμό της. Για δέκα περίπου χρόνια, είχα αυτή τη δραστηριότητα στη "Λαϊκή Επιμόρφωση Σουηδίας" (ABF - Arbetarnas Bildnings Förbund). (Και ουδεμία σχέση με το ημέτερο κρατικό έκτρωμα, του "Παιδιάς και ...religions", το οποίο γνωρίζω πολύ καλά). Το μεγάλο πρόβλημα ήταν τα βιβλία διδασκαλίας. Δεν υπήρχαν, δηλαδή, κατάλληλα  βοηθήματα για Σουηδούς που απλώς επιθυμούσαν να μάθουν εύκολα να συνεννοούνται στην καθημερινότητα, και όχι να κάνουν ...διδακτορικό για τα "Ουτοπικά στοιχεία στο έργο του Πλάτωνος". Τα πανεπιστημιακά, τότε, βιβλία ήταν παντελώς ακατάλληλα για το σκοπό αυτό (και μόνο στην όψη και στην ...ψαύση, ήταν αποκρουστικά) με πιθανότερο αποτέλεσμα να αποθαρρύνουν -κάποια στιγμή- τους ενδιαφερόμενους και αυτοί να διακόψουν τη μάθηση. Το ίδιο πρόβλημα είχαν κι άλλοι Έλληνες που δίδασκαν ελληνικά σε Σουηδούς. Και μη με ρωτήσετε τι έκανε σχετικώς η εκεί Ελληνική Πρεσβεία ή το γραφείο του ΕΟΤ (με μόνο κομματόσκυλα υπεύθυνους...), γιατί θα ...χαλάσουμε τις καρδιές μας. Αφήστε το... Έχω ιστορίες απείρου κάλλους για "αυτουνούς" τους...
Πρέπει όμως να σας πω ότι -και για την πάρτη μου αποκλειστικά- τα μαθήματα αυτά δεν ήταν "απλά μαθήματα ελληνικών", αλλά συνδυασμός, γλώσσας, μουσικής, ιστορίας, εθίμων, γεωγραφίας κ.λ.π., ακόμα και ελληνικής κουζίνας και διασκέδασης!  Γινόντουσαν σε κλίμα παρεΐστικο και κάποιες φορές στα σπίτια των συμμετεχόντων ή και στο δικό μου.
Έτσι, για να επανέλθουμε στο ...απουσιάζον κατάλληλο βοήθημα, πολύ σύντομα αποφάσισα να φτιάχνω μόνος μου το διδακτικό υλικό, όπως και αυτό των ασκήσεων. Ε, δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα... Μού έπαιρνε κάμποσες ώρες προετοιμασίας, και μάλιστα απλήρωτες, αλλά αυτά για την πρώτη χρονιά. Τη δεύτερη το συμπλήρωσα λίγο το υλικό, την τρίτη το συμπλήρωσα πιο πολύ και το διόρθωσα..., να μη σάς τα πολυλογώ, στο τέλος βρέθηκα να έχω ένα υλικό διδασκαλίας ικανοποιητικό. Τότε, ο φίλος και συμΠατρ(α)ιώτης Ανδρέας Ξανθόπουλος, προϊστάμενος στο ABF Βόρειας Στοκχόλμης, μού πρότεινε να κάνω ένα βιβλίο με το υλικό αυτό, το οποίο θα προωθούνταν και σ' όλα τα παραρτήματα ABF της Σουηδίας. Έτσι έγινε. Τα σκίτσα τα έκανε ο ζωγράφος Ανέστης Κομπόκης. Το βιβλίο συνοδευόταν από μία κασέτα ήχου, στην οποία Έλληνες διάβαζαν τα ελληνικά μέρη του. Τελικά είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από ό,τι περιμέναμε.
(Επιμύθιον ...μιζέριας)
Το βιβλίο μου αυτό -όπως έμαθα, έγκυρα- το φωτοτυπούσαν  και το χρησιμοποιούσαν σε κάποια νησιά, χωρίς να με ρωτήσουν, κάτι ...δασκαλο-σαΐνια που έκαναν μαθήματα σε ξένες οι οποίες έμεναν μόνιμα εκεί, συνήθως παντρεμένες με δικούς μας. Προφανώς δε με ενόχλησε η ενέργεια -μπορώ να πω ότι θα κολακευόμουν κιόλας- αλλά έμαθα ότι τους το πουλούσαν -τις ...παλιοφωτυπίες δηλαδή πουλούσαν- 3.000 δραχμές! Μιλάμε για τη δεκαετία του 1990. Για να έχετε μια εικόνα, ο 350 σελίδων πρώτος τόμος της πολύτιμης "Ρεμπέτικης ανθολογίας" του Τάσου Σχορέλη, κόστιζε το 1993 μόνο 2.200 δρχ. Εξυπακούεται ότι δεν θα είχα ποτέ-ποτέ καμία χρηματική απαίτηση  (άλλως τε, ομολογώ για πρώτη φορά, ότι το βιβλίο με αποζημίωσε πάρα πολύ...), αλλά όχι να κλέβουν τις ξένες οι οποίες αγάπησαν -γενικότερα- και έγιναν Ελληνίδες... (Τι νομίσατε, δηλαδή, ότι μόνο μεγαλο-μεγαλοαπατεώνες Τσοχατζόπουλους έχουμε; Έχουμε και υπερήφανα μικροκλεφτρόνια της μιζέριας και της συφοράς, γιατί ...μόνο μέχρι εκεί φτάνει η ελληνική μπόρεσή τους).



Το εξώφυλλο του βιβλίου και μία (τυχαία) σελίδα του



Η κασέτα ήχου που το συνόδευε